Κατεβάστε το έγγραφο εδώ:
21/2017 – 22.10.2017
Αθήνα, 22 Οκτωβρίου 2017
Αρ. Πρωτ.: 21/2017
ΠΡΟΣ:
- Καθηγητή κ.Τσίρλη Αναστάσιο
Διευθυντή Εργαστηρίου Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής, Χειρουργικής Εμφυτευματολογίας και Ακτινολογίας Οδοντιατρικής Σχολής ΑΠΘ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
- Υπουργό Υγείας κ. Ανδρέα Ξανθό
- Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας κ. Παύλο Πολάκη
- Πρόεδρο του ΚΕΣΥ κ. Κων/νο Μάρκου
- Πρόεδρο του ΠΙΣ κ. Μιχαήλ Βλασταράκο
- Πρόεδρο της ΕΟΟ κ. Αθανάσιο Κατσίκη
- Πρόεδρο & Μέλη ΔΕΠ Οδοντιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ
- Πρόεδρο & Μέλη ΔΕΠ Οδοντιατρικής Σχολής ΑΠΘ
- Οδοντιατρικοί Σύλλογοι της Επικράτειας
- Ελληνική Εταιρεία Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής
- Οργανωτική Επιτροπή 37ου ΠΟΣ
Αξιότιμε κ. Τσίρλη,
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΕΣΓΠΧΕ σας ευχαριστεί για την ομιλία σας από βήματος του 37ου ΠΟΣ, στη συνεδρία περί οδοντιατρικών ειδικοτήτων. Εκθέσατε τα επιχειρήματά σας για τη δημιουργία μιας οδοντιατρικής χειρουργικής ειδικότητας, τα οποία μας δίνετε τη δυνατότητα να αποδομήσουμε με ευκολία. Το πρώτο σας επιχείρημα ήταν ότι είναι απάνθρωπο να σπουδάζει κάποιος 17 χρόνια για να “βγάλει έναν έγκλειστο”. Το δεύτερο επιχείρημά σας ήταν ότι η οδοντιατρική επιστήμη έμεινε “ορφανή” από χειρουργική ειδικότητα. Το τρίτο ήταν ότι η Στοματική και Γναθοπροσωπική Χειρουργική είναι μια αμιγώς νοσοκομειακή ειδικότητα, ξένη δηλαδή με την άσκηση της Οδοντιατρικής.
Στο πρώτο σας επιχείρημα, θέσατε θέμα ανθρωπισμού (!!!) και δηλώσατε ότι λυπάστε “τα παιδιά που σπουδάζουν 17 χρόνια”, αναφερόμενος στους ειδικούς & ειδικευομένους ΣΓΠ Χειρουργούς. Παραπληροφορήσατε για άλλη μια φορά το κοινό υπονοώντας ότι όλη αυτή η εκπαίδευση γίνεται αποκλειστικά για “τον έγκλειστο”. Στη συνέχεια βέβαια, εσείς αυτοακυρώσατε το επιχείρημα σας, λέγοντας πολύ ορθά ότι κανένας δεν στερεί το δικαίωμα στον Χειρουργό Οδοντίατρο να “βγάλει έναν έγκλειστο”. Συνεπώς η σύνδεση των 17 ετών σπουδών με την αφαίρεση εγκλείστων σωφρονιστήρων ήταν τουλάχιστον ατυχής.
Θα υπενθυμίσουμε όμως και το αυτονόητο. Κανένας συνάδελφος ΣΓΠ Χειρουργός δεν ακολούθησε αυτή την ειδικότητα για να αφαιρεί μόνο εγκλείστους οδόντες. Πολλοί από εμάς είχαμε εκπαιδευθεί εκτενώς στις χειρουργικές εξαγωγές οδόντων, πριν ακόμα ξεκινήσουμε την ειδικότητα της ΣΓΠΧ, όντας απλοί απόφοιτοι της Οδοντιατρικής Σχολής. Οι ΣΓΠ Χειρουργοί αποφασίζουν να σπουδάσουν αυτά τα πολλά χρόνια για να γίνουν χειρουργοί στόματος, γνάθων, προσώπου και τραχήλου, ώστε να εκτελούν με απόλυτη ειδίκευση και ειδημοσύνη πληθώρα επεμβάσεων στην ανατομική περιοχή της κεφαλής και του τραχήλου. Τα πολλά χρόνια σπουδών και η μακρόχρονη νοσοκομειακή εκπαίδευσή μας, εγγυώνται ότι δεν πρόκειται να υποτιμήσουμε καμία χειρουργική πράξη, όσο “ταπεινή” και αν θεωρείται από έναν Καθηγητή του βεληνεκούς σας. Δεν είμαστε λοιπόν διατεθειμένοι να χαρίσουμε την χειρουργική αυθεντία του αντικειμένου στους κατά φαντασίαν χειρουργούς που εκπροσωπείτε. Γιατί εκτός από “τον δύσκολο έγκλειστο”, ήμασταν και είμαστε πάντοτε παρόντες για να αντιμετωπίσουμε το πλήθος των επιπλοκών που προκύπτουν στην άσκηση της Οδοντιατρικής.
Προφανώς λοιπόν, με όλη αυτή την επιχειρηματολογία περί των 17 ετών, υπονοείτε ότι δεν χρειάζονται τόσα έτη σπουδών για να αποκτήσεις αυθεντία στις επιπλοκές της Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής. Πείτε μας λοιπόν κύριε Τσίρλη, πόσα κατάγματα γνάθων έχετε αντιμετωπίσει; Πόσους παρεκτοπισμένους στον υποκροτάφιο χώρο σωφρονιστήρες έχετε αφαιρέσει; Πόσα παραφαρυγγικά αποστήματα έχετε διανοίξει; Γιατί όλα αυτά είναι πιθανές επιπλοκές της οδοντοφατνιακής χειρουργικής. Αντί λοιπόν να λυπάστε τους ΣΓΠ Χειρουργούς για τις πολυετείς σπουδές τους, καλύτερα να λυπάστε όλους εκείνους τους αυτοαποκαλούμενους “Χειρουργούς Στόματος” οι οποίοι ούτε τις δικές τους επιπλοκές δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν (αιμορραγίες, παρεκτοπίσεις οδοντικών θραυσμάτων, κατάγματα και λοιμώξεις – όλες επιμελώς καταγεγραμμένες). Νίπτουν τας χείρας τους και παραπέμπουν τους ασθενείς τους σε έναν “κανονικό” ειδικό, δηλαδή στον Στοματικό και Γναθοπροσωπικό Χειρουργό. Από τη στιγμή βέβαια που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν επιπλοκές των πράξεων τους, κομπιάζουν να εξηγήσουν στον πάσχοντα σε τι έγκειται τελικά η δική τους Ειδίκευση και η Ειδημοσύνη σε σχέση με έναν “κοινό” Χειρουργό Οδοντίατρο.
Ο ειδικός λοιπόν που θα κληθεί να αφαιρέσει ένα σπασμένο ακρορρίζιο πρέπει να είναι είναι ικανός να αντιμετωπίσει και μια πιο σοβαρή επιπλοκή. Εσείς προσδοκάτε να βαπτιστείτε “ειδικοί” των εύκολων και “βολικών” επιπλοκών και τις δύσκολες να συνεχίσουμε να τις αντιμετωπίζουμε εμείς. Ειδικός μιας ανατομικής περιοχής που να έχει εκπαιδευτεί σε à la carte και “βολικές” παθήσεις και καταστάσεις, δεν υφίσταται στις επιστήμες υγείας κύριε Τσίρλη. Είναι προφανές ότι η ύπαρξη μιας ομάδας “ημιειδικών” μεταξύ Οδοντιάτρων και Στοματικών και Γναθοπροσωπικών Χειρουργών δεν καλύπτει κάποιο επιστημονικό ή λειτουργικό κενό στο Σύστημα Υγείας. Τουναντίον περιπλέκει αδικαιολογήτως την οριστική αντιμετώπιση του Έλληνα ασθενή, με ανεπιθύμητες πολλές φορές επιπτώσεις. Εξυπηρετεί βέβαια απολύτως τα δικά σας συμφέροντα.
Όσον αφορά την “ορφάνια” της Οδοντιατρικής Επιστήμης, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ορισμένα γεγονότα που ενδεχομένως θέλετε να ξεχαστούν. Όλοι οι ΣΓΠ Χειρουργοί είναι υποχρεωτικά Οδοντίατροι, υποχρεωτικά κάτοχοι αδείας ασκήσεως επαγγέλματος Οδοντιάτρου και η συντριπτική πλειοψηφία είναι μέλη των Οδοντιατρικών Συλλόγων. Έδρες Στοματικής και Γναθοπροσωπικής Χειρουργικής υπάρχουν σε αμφότερες τις Οδοντιατρικές Σχολές της χώρας και τα γναθοχειρουργικά συνέδρια είναι μόνιμος πόλος έλξης για εκατοντάδες συναδέλφους οδοντιάτρους. Πως ακριβώς “ορφάνεψε” λοιπόν η Οδοντιατρική Επιστήμη; Πάψαμε να είμαστε Οδοντίατροι; Καταλαβαίνουμε ότι είναι βολικό να παρουσιάζετε τη δήθεν “ορφάνια” για να ενισχύσετε τις επιδιώξεις σας. Γι’αυτό εξάλλου εμποδίστηκε σκανδαλωδώς η επαναφορά μας ως “Ιατρική & Οδοντιατρική” ειδικότητα, τον Φεβρουάριο του 2016, από γνωστούς συνεργάτες και συναγωνιστές σας.
Σχετικά με την αμιγώς νοσοκομειακή φύση της ειδικότητάς μας, ειλικρινά απορούμε για το βαθμό άγνοιας σας σχετικά με τις ιατρικές ειδικότητες. Καμία ειδικότητα δεν είναι αμιγώς νοσοκομειακή. Ούτε καν η ειδικότητα της Αναισθησιολογίας. Μόνο οι εξειδικεύσεις της Επείγουσας Ιατρικής και της Εντατικολογίας είναι αμιγώς νοσοκομειακές. Εάν λοιπόν κατά τη γνώμη σας η παρουσία μας στα νοσοκομεία, μάς καθιστά ξένο σώμα για την Οδοντιατρική Επιστήμη, καλό είναι να ενημερώσετε και τους νοσοκομειακούς οδοντιάτρους του ΕΣΥ! Επίσης ξεχνάτε κάτι πολύ σημαντικό: η ειδικότητα μας ήταν ανέκαθεν νοσοκομειακή και αυτό δεν άλλαξε ούτε με την προσθήκη του πτυχίου ιατρικής, ούτε με την επέκταση τους φάσματός της, ούτε με τον χαρακτηρισμό της ως Ιατρική το 2003. Οι μόνοι που διατείνονται ότι κάτι άλλαξε το 2014 είστε εσείς. Βολική αλλά ανίσχυρη προπαγάνδα.
Τέλος, επειδή ήταν εμφανής η “λύπη” σας για τα βάσανα των ΣΓΠ Χειρουργών, ως αποτελεσματικότερο τρόπο διεξόδου σας προτείνουμε να μελετήσετε στη διεθνή βιβλιογραφία τα λήμματα “Οδοντοφατνιακή Χειρουργική” και “Εξακτική”, ανάμεσα στα διάφορα υποαντικείμενα της Χειρουργικής του Στόματος. Έτσι θα συνειδητοποιήσετε ότι “Χειρουργοί Στόματος” δεν είστε και δεν θα γίνετε ποτέ. Η Χειρουργική της ανατομικής περιοχής του Στόματος περιλαμβάνει πλήθος επεμβάσεων, και απαιτεί δεξιότητες και γνώσεις, οι οποίες αποκτώνται μόνο μέσα από την ειδίκευση στην ΣΓΠ Χειρουργική. Ένας μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών στην Οδοντοφατνιακή Χειρουργική δεν εξομοιώνεται με την Χειρουργική του Στόματος. Καιρός να το αντιληφθείτε. Εάν μάλιστα συναντήσετε κάπου τον όρο Μικρή Χειρουργική Στόματος, σας υπενθυμίζουμε το κλασσικό χειρουργικό ρητό: “δεν υπάρχουν μικρές χειρουργικές πράξεις, παρά μόνο μικροί χειρουργοί”.
Ο Πρόεδρος Η Γενική Γραμματέας
Δημήτριος Παπαδάκης DMD Δρ. Ελένη Παραρά DMD, MD,MSc, PhD
ΣΓΠ Χειρουργός ΣΓΠ Χειρουργός